اشاره های عرفانی 


مسئله عشق
در خور شرح و بیان نیست،

بهتر آنست که لفظ و عبارات را 
به یک سو نهیم، 
جمله گوش باشیم و چشم، 

تا اینکه صدای هستی را در 
سکوت درون خویش بشنویم و 
اشارات خدا را در عالم ببینیم.

 

کسب علم و حکمت یکی از احکام سلسه ی خاکسار است که سالک جهت استواری در مراحل سلوک به آنها نیاز دارد، در ذیل سعی شده از دیدگاه های مختلف بطور اختصار به بررسی و تشریح آن بپردازیم.

 

میرِ نوروزی یکی از جشنهای ملی ایران بوده که در بهار با شکوه تمام برگزار می شده و در شعر حافظ نمود یافته است. شارحان حافظ در شرح این جشن سخنها گفته اند؛

 

در سلسله خاکسار احکام هفتگانه ای در سلوک عرفانی به جهت استواری سالک در نظر گرفته شده است. اولین احکام تقوی است که در ذیل با مدد از گفتار سعدی و مولانا به توضیح آن می پردازیم.

 

• شوق در لغت به معنی از خود برون شدن، از وضع موجود به در شدن و متوجّه خود نبودن است و در نزد عارفان میل مفرط را گویند. ميل رسيدن به محبوب پس از شناخت و پيش از وصال.

 

نياز به عدالت که کمال فضائل اخلاقی است از جهت فقدان محبت است. اگر محبت بین افراد اجتماع وجود داشته باشد به انصاف و عدالت احتیاجی نیست. قوام و ثبات همه موجودات به سبب محبت است و هیچ موجودی از محبت خالی نیست.

 

ای درویش از اول مقام انسانی تا به آخر، طاعت و معصیت هر مقامی متفاوت است، زیرا کشش و کوشش هر مقامی متفاوت است.