اشاره های عرفانی 


مسئله عشق
در خور شرح و بیان نیست،

بهتر آنست که لفظ و عبارات را 
به یک سو نهیم، 
جمله گوش باشیم و چشم، 

تا اینکه صدای هستی را در 
سکوت درون خویش بشنویم و 
اشارات خدا را در عالم ببینیم.

 

پیر در اصطلاح صوفیان به معنی پیشوا و رهبر است و الفاظ قطب، شیخ، مراد، ولی و غوث نزد صوفیه به همین معنی استعمال شده است.

 

خداوند در حدیث معراج بیان می کند:

نتیجه روزه کم‌خوری و کم‌گویی است و آن حکمت را به ارمغان می‌آورد و حکمت معرفت را در پی دارد و معرفت یقین را و وقتی بنده‌ای به یقین رسید باکی ندارد که چگونه روزگار را سپری کند،


مُرید در لغت به معنی ارادتمند و هواخواه است و در عرفان به کسی اطلاق می‌شود که در آداب سلوک از پیر پیروی کند و عمدۀ اشتغال او به مرحلۀ ترک رذایل و اِعراض از لذّات دنیوی است.

 

در تعاریفی که از درویش و سلوک درویشی شده است از آن بعنوان فقر و یا ادب نیز یاد کرده اند که در ذیل بطور مختصر به آن می پردازیم.

 

مرام درویشی در سلسله خاکسار مجموعه ای از احکام  درویشی، نشانه های درویش و خصلت درویش است که پیش تر در مورد مفاهیم آنها صحبت شد.

 

تواضع بعد از شفقت و سخاوت سومین نشانهٔ درویش در سلسلهٔ خاکسار است که نه تنها از فضائل اخلاقی است بلکه می تواند سرچشمهٔ دیگر فضائل اخلاقی باشد.