| زندگانی را بقا از مدعا ست |
|
کاروانش را درا از مدعا ست |
| زندگی در جستجو پوشیده است |
|
اصل او در آرزو پوشیده است |
| آرزو را در دل خود زنده دار |
|
تا نگردد مشت خاک تو مزار |
| آرزو جانِ جهانِ رنگ و بوست |
|
فطرتِ هر شیٔ امینِ آرزو ست |
| از تمنّا رقصِ دل در سینه ها |
|
سینه ها از تابِ او آئینه ها |
| طاقتِ پرواز بخشد خاک را |
|
خضر باشد موسیِ ادراک را |
| دل ز سوز آرزو گیرد حیات |
|
غیر حق میرد چو او گیرد حیات |
| چون ز تخلیقِ تمنّا باز ماند |
|
شهپرش بشکست و از پرواز ماند |
| آرزو هنگامهآرای خودی |
|
موجِ بیتابی ز دریای خودی |
| آرزو صیدِ مقاصد را کمند |
|
دفترِ افعال را شیرازهبند |
| زنده را نفی تمنّا مرده کرد |
|
شعله را نقصانِ سوز افسرده کرد |
| چیست اصل دیدهٔ بیدار ما |
|
بست صورت لذتِ دیدار ما |
| کبکپا از شوخئ رفتار یافت |
|
بلبل از سعی نوا منقار یافت |
| نی برون از نیستان آباد شد |
|
نغمه از زندانِ او آزاد شد |
| عقلِ ندرتکوش و گردونتاز چیست |
|
هیچ میدانی که این اعجاز چیست |
| زندگی سرمایهدار از آرزوست |
|
عقل از زائیدگانِ بطن اوست |
| چیست نظمِ قوم و آئین و رسوم |
|
چیست رازِ تازگیهای علوم |
| آرزوئی کو بزورِ خود شکست |
|
سر ز دل بیرون زد و صورت به بست |
| دست و دندان و دماغ و چشم و گوش |
|
فکر و تخییل و شعور و یاد و هوش |
| زندگی مرکب چو در جُنگاه باخت |
|
بهر حفظ خویش این آلات ساخت |
| آگهی از علم و فن مقصود نیست |
|
غنچه و گل از چمن مقصود نیست |
| علم از سامان، حفظِ زندگی است |
|
علم از اسباب، تقویمِ خودی است |
| علم و فن از پیشخیزانِ حیات |
|
علم و فن از خانهزادانِ حیات |
| ای، از رازِ زندگی بیگانه، خیز |
|
از شرابِ مقصدی مستانه، خیز |
| مقصد، مثل سحر تابندهئی |
|
ماسویٰ را آتشِ سوزندهئی |
| مقصدی از آسمان بالاتری |
|
دلربائی، دلستانی، دلبری |
| باطلِ دیرینه را غارتگری |
|
فتنه در جِیبی، سراپا محشری |
| ما ز تخلیقِ مقاصد زندهایم |
|
از شعاعِ آرزو تابندهایم |
دانلود فایل پی دی اف