| بشنو این نی چون شکایت میکند | از جداییها حکایت میکند | |
| کز نِیِستان تا مرا بُبریدهاند | در نفیرم مرد و زن نالیدهاند | |
| سینه خواهم شَرحه شَرحه از فراق | تا بگویم شرح درد اشتیاق | |
| هر کسی کو دور ماند از اصلِ خویش | باز جوید روزگارِ وصل خویش | |
| من به هر جمعیّتی نالان شدم | جفت بدحالان و خوشحالان شدم | |
| هرکسی از ظنّ خود شد یار من | وز درون من نجُست اسرار من | |
| سرِّ من از نالهٔ من دور نیست | لیک چشم و گوش را آن نور نیست | |
| تن ز جان و جان ز تن مستور نیست | لیک کس را دیدِ جان دستور نیست | |
| آتشست این بانگِ نای و نیست باد | هر که این آتش ندارد نیست باد | |
| آتش عشقست کاندر نی فتاد | جوشش عشقست کاندر میْ فتاد | |
| نی حریف هرکه از یاری بُرید | پردههااَش پردههای ما درید | |
| همچو نی زهری و تَریاقی کی دید | همچو نی دمساز و مشتاقی کی دید | |
| نی حدیثِ راه پُر خون میکند | قصّههای عشقِ مجنون میکند | |
| محرم این هوش جُز بیهوش نیست | مر زبان را مُشتری جز گوش نیست | |
| در غمِ ما روزها بیگاه شد | روزها با سوزها همراه شد | |
| روزها گر رفت گو رو باک نیست | تو بمان ای آنک چون تو پاک نیست | |
| هر که جز ماهی ز آبش سیر شد | هرکه بی روزیست روزش دیر شد | |
| در نیابد حالِ پُخته هیچ خام | پس سخن کوتاه باید والسّلام | |
| بندْ بگسل باش آزاد ای پسر | چند باشی بند سیم و بند زر | |
| گر بریزی بحر را در کوزهای | چند گنجد قسمتِ یک روزهای | |
| کوزهٔ چشم حریصان پُر نشد | تا صدف قانع نشد پُر دُر نشد | |
| هر که را جامه ز عشقی چاک شد | او ز حرص و عیبْ کُلّی پاک شد | |
| شاد باش ای عشق خوش سودای ما | ای طبیبِ جمله علّتهای ما | |
| ای دوای نَخوت و ناموس ما | ای تو افلاطون و جالینوس ما | |
| جسم خاک از عشق بر افلاک شد | کوه در رقص آمد و چالاک شد | |
| عشقْ جانِ طور آمد عاشقا | طور مست و "خَرَّ مُوسیٰ صَعِقا" | |
| با لبِ دمسازِ خود گر جُفتمی | همچو نی من گفتنیها گفتمی | |
| هر که او از همزبانی شد جدا | بیزبان شد گرچه دارد صد نوا | |
| چونک گُل رفت و گلستان درگذشت | نشنوی زان پس ز بلبل سَرگذشت | |
| جمله معشوقست و عاشق پَردهای | زنده معشوقست و عاشق مردهای | |
| چون نباشد عشق را پروای او | او چو مرغی ماند بی پَرْ وایِ او | |
| من چگونه هوش دارم پیش و پس | چون نباشد نورِ یارم پیش و پس | |
| عشق خواهد کین سخن بیرون بود | آینه غمّاز نبود چون بود | |
| آینت دانی چرا غمّاز نیست | زانک زنگار از رخش مُمتاز نیست |
وزن شعر: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
|
منابع: ۲- شرح مثنوی معنوی 1 حاج ملا هادی سبزواری ۳- مثنوی معنوی بر اساس نسخه قونیه - به تصحیح و پیشگفتار عبدالکریم سروش نوازندگان: تنبور: اسماعیل محمدی اودو (کوزه): اصغر محمدی دف: مهدی محمدی |
|---|
دانلود فایل پی دی اف