| گر حدوث است ور قِدَم ماییم |
|
بیکم و کیف، کیف و کم ماییم |
| فرصتِ عشرتیم و نعمتِ وصل |
|
آنچه گویند مغتنم، ماییم |
| محفلِ اعتبارِ امکان را |
|
گر نشاط است و گر الم ماییم |
| گر دل آسود، راحت از ما داشت |
|
ور طبیعت رَمید، رم ماییم |
| خاک، پهن است لیک ما فرشیم |
|
چرخ دارد خَمی و خَم ماییم |
| سازِ آفاق، جمله خاموشیست |
|
اینقدَر شورِ زیر و بم ماییم |
| غیبْ عرضِ شهادت است اینجا |
|
هستیِ ظاهر از عدم ماییم |
| گردشِ رنگ، پُر به سامان است |
|
هرکه از خود رَوَد، قَدَم ماییم |
| گر نفَس پر زنَد، تپش از ماست |
|
ور دلی خون شود، ستم ماییم |
| بحرِ امکانِ انفعالِ ظهور |
|
عرقی کرده است و نم ماییم |
| سرنوشتِ رموزِ هردو جهان |
|
گر کسی میکند رقم، ماییم |
| لوحِ دل را که ما و من رقم است |
|
ای ز ما بیخبر! قلم ماییم |
| به خَمّارِ خیالْ دور مرو |
|
جامِ معنی دل است و جَم ماییم |
| مدعا عیش و عیش غیری نیست |
|
احتراز از غم است و غم ماییم |
| صلح کرده است زندگی به فنا |
|
تا به حکم یقین، حَکَم ماییم |
| ابرِ تحقیق فیض میبارد |
|
عالمی سایل و کرم ماییم |
| عشق اگر پایی و سری دارد |
|
به سراپای خود قسم، ماییم |
| عقل و حس، چشم و گوش، جان و جسد |
|
همه عشق است، متّهم ماییم |
| جمعِ ما فرد و فردِ ما جمع است |
|
هرکجا بشنوی منم، ماییم |
| گرچه وهم و گمان بیانیِ ماست |
|
صاحب این کلام هم ماییم |
دانلود فایل پی دی اف