Sama heeft een geschiedenis van duizenden jaren lang en de eerste aanwijzingen naar Sama gaan tot de tijd van de profeet David terug.

In de sommige verzen van oude testament is het te lezen dat ook profeet David Sama danste: "Hij sprong en danste in de aanwezigheid van God". De Bijbel vermeldt ook de dans van Maria op de Altaartrap.

In Iran waren de eerste voorbeelden van Sama in de Shahnameh voorgekomen, tijdens de Koningrijk van Khosrow Kiani van Kiani dynastie die hij vijf weken lang had gedanst.

Gedronken te zingen en te dansen als een gebed was een van de eerste Arische culturen, maar vanaf het begin van de Islam tot 245 AH was Sama bij moslims rituelen niet meer te zien. uiteindelijk in 245 AH liet de Dhul-Nun al-Misri (een soefische mystici) zijn leerlingen de eerste Sama-bijeenkomst te vormen. Kort na, in 253 AH, werd de eerste Sama kring door Ali Netuqi (een metgezel van Sari al-Saqati) in Bagdad opgericht.

Veel beroemde mensen hebben de Sama bijeenkomsten opgericht, zoals Dhul-Nun al-Misri, Junayd van Bagdad, Abu Sa'id Abu'l-Khayr, Ahmad Ghazali, Ayn al-Quzat Hamadani, Shams Tabrizi, Auhaduddin Kermani, Attar van Nishapur, Mawlawī, Amīr Khusrow Dehlawī en Shāh Ni'matullāh Wali, maar eigenlijk door concentratie van Rumi (Mawlawī) en moeite van degenen na hem werd Sama zo populair waardoor zijn geschiedenis daarvoor helemaal werd vergeten, en daarom is Sama aan Rumi toegeschreven.