سلسله سلمانی ابوترابی جلالی خاکسار غلام علیشاهی
شاه غلام محمد صادق قلندر ملقب به غلام علیشاه هندی فرزند قطب الدین محمد فرزند بابا غلام خاکی فرزند بابا اسماعیل خاکی فرزند بابا داود خاکی به سال ۱۱۰۰ ه-ق دیده به جهان گشود. شاه قطب الدین پدر غلام علیشاه در کمالات و کرامات یگانه و طاق بود.
او به سال ۱۱۱۹ ه-ق در محله ای به نام سلاطین کشمیر به خاک آرمید. در واقع غلام علیشاه به سن نوزده سالگی پدر را از دست داد.
غلام علیشاه در جوانی علاقه ی زیادی به سیر و سلوک نداشت و در خانقاه بیشتر به فراگیری علوم ظاهری و تدریس مشغول بود به همین علت اکثر بزرگان و علما را ملاقات کرد. روزی با خوشحال قلندر (خوشحال علیشاه) ملاقات کرد و غلغله درونش آرام گرفت و نزد ایشان به سیر و سلوک و ریاضت پرداخت.
در زمان غلام علیشاه آداب و سنت فقر در اکثر شاخه ها رو به بی نظمی بود .او احساس کرد باید به این کار سر و سامان دهد .او عهد و پیمان خود را با سادات خاندان جلالی بخارایی که جز سنت های دیرینه این سلسله بود قوت بخشید و سپس عازم دهلی شد و سلسله جلالی خاکسار غلام علیشاهی را پایه گذاری کرد.
نادرشاه پادشاه ایران در سال ۱۱۵۱ ه-ق به شهر دهلی حمله کرد و آنجا را فتح کرد تا آنزمان غلام علیشاه هنوز وارد ایران نشده بود بعد از حمله نادرشاه او تصمیم گرفت شاخه ی خاکسار غلام علیشاهی را در ایران رواج دهد و بین سالهای ۱۱۵۷ تا ۱۱۶۰ ه-ق عازم ایران و عراق شد. از مشهد مقدس جمعی از مرشدان خاکسار در رکاب غلام علیشاه هندی به قصد سیر و سلوک عازم اصفهان شدند و از آنجا به شیراز و بعد به نجف و کربلا سفر کرد و چند صباحی در خانقاه کوفه جلوس کرد سپس از کوفه به ایران و بعد به زادگاهش بازگشت .
شاگردان غلام علیشاه سال وفات مرشد خود را ۱۱۸۱ ه-ق نوشته اند .در حساب ابجد کبیر غلامعلی همان ۱۱۸۱ می شود با توجه به توضیحی که در رابطه با کلمه خاکسار نیز دادیم بنابراین واژه خاکسار غلام علیشاهی نشانه سال تولد بابا داود خاکی و وفات غلام علیشاه هندی می باشد.
غلام علیشاه در محله لار کشمیر به خاک آرمید.