ویژگی های یک درویش در تعامل با دیگران و جامعه که منجر به برقراری ارتباط بهتر و در نتیجه خودشناسی بیشتری میشود عبارتند از؛

۱- شفقت: از انواع فضیلت عدالت است.

از حالی غیر ملایم که به کسی رسد آگاه بود و همت بر دور کردن آن گمارد.

۲- سخاوت: از انواع فضیلت عفت است.

انفاق اموال و دیگر مقتضیات بر او سهل و آسان بود تا چنانکه باید و چندانکه باید به مستحق برساند. بر ۸ صفت است؛

- کرم: آسان باشد انفاق مال بسیار در اموری که نفع آن عام بود و قدرش بزرگ باشد بر وجهی که مصلحت اقتضا کند.
- عفو: ترک مجازات به بدی یا طلب مکافات به نیکی.
- ایثار: سهل باشد گذشتن از مایحتاجی که به آن نیاز دارد و بخشش آن به کسی که استحقاق آن را دارد.
- مواسات(یاری کردن): معاونت یاران و دوستان و مستحقان بود در معیشت و شرکت دادن ایشان در قوت و مال خود.
- نبل(فضل): خوشحالی و کشش به انجام افعال پسندیده و تداوم در اخلاق ستود.
- مروت(جوانمردی): رغبتی صادق جهت فایده رساندن ویا ازدیاد فایده وبخشش آنچه ضروری است.
- مسامحت(گذشت کردن): ترک اختیاری بعضی از چیزهایی که واجب نبود.
- سماحت(بذل کردن): بخشش جهت ایجاد دلخوشی از چیزهای که بخشش آن واجب نبود.

۳- تواضع: از انواع فضیلت شجاعت است.

خود را مزیتی نشمرد بر کسی که در جاه از او نازل تر باشند.