| چون صفای تو رنگ میگیرد |
|
عالمی را پَرَنگ میگیرد |
| امتیازِ تو بسکه میبالد |
|
صورتِ فخر و ننگ میگیرد |
| فطرتت از تخیلِ اضداد |
|
طرفِ صلح و جنگ میگیرد |
| شش جهت از توهّمِ نظرت |
|
گردِ اوهام بنگ میگیرد |
| نُه فلک را به یک تأمّلِ تو |
|
مژهی بسته تنگ میگیرد |
| نَفَسِ صبح بیتوجهِ تو |
|
چون دمِ تیغ، زنگ میگیرد |
| عطسهی غنچه گر همه طرب است |
|
احتزازت تفنگ میگیرد |
| فرصتی کز شتاب دارد بال |
|
التفاتت درنگ میگیرد |
| چون تو را میلِ آرمیدنهاست |
|
ناله، تمکینِ سنگ میگیرد |
| هرکجا وحشتت قدم ساید |
|
برق را عذرِ لنگ میگیرد |
| چشمت آنجا که از هوس ترسد |
|
هر نگه صد خَدَنگ میگیرد |
| گاه پردازِ کِلکِ نیرنگت |
|
حرف چین بر فرنگ میگیرد |
| گاه گفتارت از گرانسنجی |
|
بوی گل را به سنگ میگیرد |
| گاه شوقت به عالم الفت |
|
شعله را گل به چنگ میگیرد |
| گاه از افسونِ شوخیِ وحشت |
|
چمنی را پلنگ میگیرد |
| گرچه گَردِ خیالِ جولانت |
|
سرِ صد کوچه تنگ میگیرد |
| لیک زنهار مگذر از رهِ عجز |
|
پشّه اینجا کلنگ میگیرد |
| آخر این شمع از گریبانش |
|
راهِ کامِ نهنگ میگیرد |
| عکس چون سوی شخص برگردد |
|
مُلکِ آیینه زنگ میگیرد |
| خواه من گوی و خواه ما میخوان |
|
از همین نغمه رنگ میگیرد |
دانلود فایل پی دی اف